Een snelweg door de kerken

Peter Swinkels, de ex-Bavaria bestuursvoorzitter heeft ook een visioen: als het kabinet het niet doet, pakken we zelf de A58 aan. In een berm kun je zaaien en oogsten, het wegdek als een zonnepaneel gebruiken, asfalt leggen dat niet kapotvriest, witte strepen met Philips-LED's, die dimmen als er geen auto's zijn en het verkeer in goede banen leiden.

Ik hou van mensen die creatief nieuwe dingen bedenken, als anderen somberen. Vroeger hield men ook al van nieuwe visies.

De kerken in Nederland somberen. Wie komt ook met nieuwe visioenen? Eindhoven heeft in oktober de Dutch Design week georganiseerd. Wie organiseert de Church Design week?

Je bent niet dwaas, als je verliest wat je niet kunt behouden, om te winnen wat je niet kunt verliezen

Werner Vogel van Amazon.com observeert interessant. In US investeert men risicovol, EU behoudt wat zeker is. VS doet aan lange termijn en schaalgrootte. Een sterke sociale cohesie vermijdt risico's. Sociale cohesie wordt in Europa belangrijker gevonden dan de interruptie er van. In VS is het een al en ontwrichting daarvan. Als sociale cohesie de overhand krijgt, zeggen we elkaar niet meer de waarheid, worden we meer bezorgd om onszelf dan de impact die we hebben op de omgeving. Je moet dus zorgen dat de sociale cohesie doorbroken wordt: you should not like your own smell. Het is moeilijk om uit de cirkel van het eigen succes te komen. Soms moet je dat afbreken om van meer betekenis te worden voor je klant, je omgeving. Deze ontwrichting is in het belang van je klant. Die moet centraal staan.

En wij als christenen? Tim Keller vind Europese kerken te weinig investerend en tot verandering bereid om hun omgeving te bereiken. De 1^e gemeente was zo top, had zo'n sterke cohesie, dat ze het risico tot opbreken vermeed, niet naar Samaria ging. God ontwrichtte deze sociale cohesie door een vervolging. Omdat Hij wel andere 'klanten' zag, de Samaritanen, de heidenen waarheen Paulus pas na een ontwrichting in zijn leven heen ging.

Ik zit in een mooie kerk. Moeten ook wij waardevolle verbanden 'ontwrichten' om onze omgeving meer te dienen en centraal te stellen?

Jezus zat in een mooie hemel met de Vader en alle heilige engelen: een super-sociale cohesie die Hij ontwrichtte door zijn God-gelijk zijn af te leggen en mens te worden. Omdat hij het dienen van die mens belangrijker vond dan zijn sociale relaties (zoals ook Paulus). Kunnen wij dat voorbeeld volgen?

Nieuw en oud Licht schrijven

Als fotografie liefhebber, volg ik trends in nieuwe camera's. Die gaan snel de laatste jaren. Grote namen zijn Canon, Nikon, Kodak. De laatste is bijna failliet. De kleine fabrikanten investeren in nieuwe dingen, de grote niet of te laat: het nieuwe is een bedreiging is voor hun bestaande omzet van oude wijn die iedereen voortreffelijk vind. In het bedrijfsleven heet dit the Fat Cat.

We hebben in Eindhoven heel mooie kerken, ik zit in zo een. Ik vrees echter als Hillsong of Doorbrekers of CrossRoads hier een filiaal openen, de bestaande kerken een behoorlijke drain van jonge wijn zullen ervaren. Sommigen vinden niet niet erg: laat de ouderen op hun eigen gezellige plek zitten en de jongeren in hun nieuwe. Nieuw wijn in nieuwe zakken, vice versa. Daarna vervalt de solidariteit tussen de generaties - 1 van de 10 geboden.

Wie weet het antwoord op niet-teren op oud succes? Experimenteren met nieuwe wijn. En toch de wens van de profeet vervullen.

Super Natural

Als je zelf niet weet of je gaat, weet een meerijder dat al wel: een dag Soul Survivor Super Natural. Dat was het ook voor mij toen iemand profetisch behoorlijk nauwkeurig mijn geloofsleven duidde. Dan heb ik het over de beloften die ik geloof dat God gedaan heeft, maar nog niet zijn uitgekomen. Eeuwenoude puinhopen zullen herbouwd worden en God zal zijn kinderen bevrijden en bij ons brengen, nadat de tiran ze heeft moeten loslaten. Ik zal het zien!

Total Church

Bijzondere studiedag over Total Church.
Wij hebben kerk zijn nogal gereduceerd tot: (a) een zondagsdienst tussen 10.00-12.00 met het vaste patroon van aanbidding + preek + koffie. (b) een kernontmoeting per week van 20.00-22.00. Wij doen ons leven in vakjes en hebben er 2 of 3 voor de kerk. Dat lees ik niet in de evangeliën en handelingen. Daar lees ik 7x24uur: zij leefden met elkaar - en is echt niet allemaal in hetzelfde huis. Zo werkt het Total Church concept in Sheffield. Zeer missionair geschikt, want ook niet-christenen komen makkelijk in de groep en de groep helpt in de wijk. Gezin is daar vrij letterlijk: wie de wil van God doet is mijn broer en zuster en moeder. In zo'n kerk kan God zijn belofte waarmaken: die eenzamen doet wonen in een huisgezin.

Kan dit ook in ons schedule? You live your priorities according to your faith. De spreker - het is geen sekte hoor, de dagorganisatie is NGK - gebruikte zelfs de woorden the idolatry of marriage and family. In de evangelische wereld heb ik dat niemand zo durven benoemen. Wij hebben een slimme volgorde bedacht: (1) God; (2) gezin; (3) werk; (4) kerk; (5) hobbies. In welk bijbelboek stond dat ook weer? Het valt me inderdaad op dat de meeste sprekers zich zelf voorstellen als: ik ben Die en Die, ik ben getrouwd met ... en heb 3 leuke kinderen (is meestal leugentje). Zij ontleden hun identiteit aan hun huwelijk & gezin. Waar moet een christen zijn identiteit aan ontlenen? Alleen aan zijn God. Wordt het niet tijd dat wij ons bekeren in plaats van de wereld?

Toch is dit idee ook in onze klankbordgroep van het visieproces naar boven gekomen: 7x24 uur open. Dan doen we geen scherpe grenzen meer tussen leven en preken en aanbidding en helpen en ... Dat was nogal fluide bij Jezus. In de komende paasdienst gaan we vast oefenen.

De sleutelgeneratie

Vandaag gesprekje met iemand uit de sleutelgeneratie in de Lichtstad. Ik gebruik die term uit een artikel van Egil Svartdahl in de Parakleet (VPE blad), waaruit ik hieronder een kort stukje citeer. Het is mijn project voor de komende jaren omdat ik sleutels naar de toekomst zoek voor de Lichtstad.

---

Sleutelgeneratie

In een uitgebalanceerde gemeente bevinden zich 4 generaties. Alle 4 zijn even belangrijk, maar ik geloof dat de generatie tussen 20-40 jaar de sleutelgeneratie is.

In een multi-generationele gemeente, waarin de 4 generaties samen optrekken vormen zij het 20/40 raamwerk, waardoor je een blik op de toekomst van de gemeente kunt werpen. Wat zie je in hen, die tussen de 20-40 jaar zijn? In veel situaties zien we dat een gemeente grotendeels uit mensen van middelbare leeftijd bestaat. De 20-40 generatie wordt veelal gemist. Tragisch genoeg zijn zij daarmee 2 generaties tegelijk kwijtgeraakt. Binnen niet al te lange tijd zal de gemeente bestaan uit 1 generatie.

Eigenaar van de gemeente

De 20-40 generatie behoort behoort feitelijk de eigenaar te zijn van de gemeente. Zij hebben zich gevestigd en hebben veelal gezinnen met kinderen. Hun keuze om bij de gemeente te behoren is bewust. Toen ze nog 16-20 waren, woonden ze nog thuis, wat gemakkelijk en goedkoop was. Zij behoorden nog steeds tot de gemeente van hun ouders, zonder zich eigenaar te voelen van de gemeente. Dit gevoel eigenaar van eigenaar zijn is belangrijk en ontwikkelt zich als de 20-40 generatie zich gaat vestigen en bewust gaat kiezen. In een gestabiliseerde gemeente moet je vaak al op leeftijd zijn, voordat je gevraagd wordt om leiding te geven aan de gemeente als oudste. Maar in een gemeente die zich vitaal ontwikkelt en groeit of nieuwe gemeenten sticht, wordt zichtbaar wat jonge leiders aankunnen en tot stand kunnen brengen.

Jong en invloedrijk

Om de sleutelgeneratie vast te kunnen houden is een gevoel van eigenaar zijn en leiding mogen geven een absolute vereiste.

Ik geloof dat deze generatie de cultuur en de uitdrukking in muziek, de stijl van de samenkomst en de taal mag bepalen.

Als er veranderingen nodig zijn in de gemeente, speelt deze sleutelgeneratie daarin een belangrijke rol

Stap opzij doen

Dit betekent niet dat de oudere generatie zich moet terugtrekken. Zij moet echter de wijsheid bezitten om een stap opzij te doen om ruimte te maken voor de sleutelgeneratie, die meer energie en creativiteit heeft. Het getuigd van wijsheid om deze sleutelgeneratie leiderschap toe te vertrouwen, voordat dat ouderen merken dat hun energie en creativiteit minder wordt. De droom van leiders in Gods Koninkrijk moet niet zijn om aan het eind overeind te blijven als winnaar. Hun droom zou moeten zijn om samen met de sleutelgeneratie te staan als winnaars. Laat het niet zo zijn dat er uiteindelijk maar 1 generatie is die overblijft, waardoor de andere generaties automatisch de verliezers zijn.

Urban PR

De PR van christenen in de media bezie ik vaak tenenkrommend. Het enthousiasme waarmee het publiek de DJ's uit het Glazen Huis van Serious Request begeleidt is aanzienlijk feestelijker dan de kerkdiensten die ik op TV zie. Enthousiaste christenen zijn zo zeldzaam dat ze een toeristische trekpleister in Harlem New York zijn geworden.

Verschijnen we in Pauw en Witteman, dan zeggen we: wir haben es nicht gewusst. Mogen we dit boeken op "Maar wat in de ogen van de wereld veracht wordt, heeft God uitgekozen om de wijzen te beschamen" ?

Antoine Bodar laat in Pauw & Witteman zien dat het ook anders kan. Authentiek, geen onnodige tegenstelling scheppend en diep spiritueel, komt hij daar steeds terug omdat hij respect afdwingt. En lijkt daar de enige onofficiële woordvoerder van de Katholieke kerk te zijn geworden. In het misbruik gebeuren gaf hij aan in collectieve verantwoordelijkheid te geloven en daarvoor de gevangenis wel in te willen. Gandhi vastte als zijn Indiase volk zondigde. Wat zou het mooi geweest zijn als ook de paus en zijn helpers een wereldwijd katholiek vasten had uitgeroepen.

Antoine heeft een Glossy uitgebracht. Dit keer ga ik het eens kopen.

Als Lichtstad gaan we ook een proef Glossy uitbrengen - in de communicatie stijl van de website. Om mensen te laten zien, waarom het de moeite waard is hetzelfde te ontvangen, als wat ik de afgelopen 20 jaar heb ontvangen.

De ideale kerk bestaat niet

Larry Crabb is een bekend auteur van christelijke boeken. Hij zit ergens in de sector 'realistisch'. Als je realistisch bent, heb je al gauw door dat 'de kerk' niet ideaal is. Vanuit onze westerse maakbaarheidsvisie heeft hij net een nieuw boek geschreven De ideale kerk. Daar zaten we natuurlijk wel op te wachten in een tijd waarin de kerk door zijn knieën zakt met kindermisbruik, leegstand, jongerendievertrekken, etc. En zo hebben we allemaal ideeën hoe zo'n ideale kerk er uit moet zijn - de Emerging Church met kleinschaligheid oogt bijvoorbeeld modern - en heeft ook al een Elsevier artikel opgeleverd. Een blog reageert meestal, dus poneer ik de versleten wijsheid:

"De ideale kerk bestaat niet".

Ze heeft ook nooit bestaan. Zelfs opwekkingspredikers als Jonathan Edwards en Franciscus van Assisi zijn uit de kerk gegooid die ze zelf gesticht hadden. Lees gewoon dus de kerkgeschiedenis. Indien gewenst, kan ik ook nog wat voorbeelden uit Handelingen aanhalen.

Voor mij geldt gewoon: Jezus ons Hoofd alleen is volmaakt, alleen Hij houdt zijn kerk in stand - door de tijd heen in steeds wisselende vormen.

Voor veel zoekers, is de gewone kerk toch van veel betekenis. In veel verhalen van atheïsten die tot geloof gekomen zijn, duiken 2 pijlers op: de Alpha Cursus (klinkt logisch) en een 1e kerkgang (had ik niet verwacht) waarin God fluisterde: je bent bij mij thuisgekomen.

De ontevredenheid huist vooral bij de 2e generatie christenen, die in een kerk zijn groot geworden (Floyd McClung!), en christenen die al behoorlijk lang meedoen. Voor de laatste categorie heeft RevealNow blootgelegd, dat oudere christenen teveel verwachten van kerkgang - en hun groei veel meer wordt bepaald door persoonlijke geestelijke disciplines.

Wie volwassen is, moet meer gericht zijn op geven en niet ontvangen.

Volgens mij is dat liefde.

De liefde is wel volmaakt.

Dus zijn we niet ver weg van volmaaktheid. Zoals de oneindigheid van het heelal al bekeken kan worden door gewoon je hoofd omhoog te draaien. Laten we ons hoofd wegdraaien van de verlangde ideale kerk, naar Gods volmaaktheid die dichtbij is: geven door liefde.

In de Lichtstad gaan we het komend jaar kleine & concrete stapjes nemen in verandering. Het kenmerk van al die verandering is: meer kunnen geven aan mensen in Eindhoven. Dat levert niet de ideale kerk op. Ik hoop dat het wel een nieuw vonk oplevert: wij hebben iets te geven, en dat gaan we doen.

Groeibarrières

Vandaag een indringend seminar gevolgd over het doorbreken van groeibarrières. Er zijn nogal wat consequenties voor een grotere Lichtstad. Die we als gemeente en oudsten niet bewust kennen, maar al wel in de praktijk en discussie's naar boven sijpelen. Ze hebben de maken met soorten leiderschap, elkaar nog kennen, lef. Leiders van een groeiende gemeente moeten lef hebben. Opvallend is ook dat in een grote gemeente de aanwas van niet-christenen niet door evangelisatie activiteiten als Alpha komt, maar door het laagdrempelig karakter van de grote samenkomst en de ontmoeting van God in de aanbidding.

Huiswerk voor het oudstenoverleg: willen, kunnen en durven we de kosten voor het bouwen van deze Lichttoren te investeren?

Hoofd of staart?

De bedoeling van God was dat zijn volk een hoofd werd en niet een staart (Dt28:13). In zijn tijd was Jezus revolutionair. De Romeinen waren onder de indruk hoe eerste christenen de menselijke waardigheid hoog hadden staan.

Maar ik krijg niet het idee dat Jezus vertegenwoordigers in Europa nu voorop lopen. In Europa groeien we niet, zitten we niet op de cultural-edge, worden we als bekrompen en staartwezens ervaren. Christelijke waarden als naastenliefde zijn in de sociale wetgeving verankerd, deze edge is voorbijgestreefd.

Waarin zijn wij, waarin is Jezus nog als hoofd door ons aanwezig?

Urban Kingdom (3)

Als Jezus verschijnt, begint iets nieuws, het Koninkrijk breekt door met kracht en autoriteit. Mensen verzamelen zich, PR is niet nodig.
Demonen schreeuwen het onaangenaam verrast uit in paniek - en moeten vertrekken.
Door LS willen we Jezus zichtbaar maken, door Pitstop jongeren bereiken. De machten houden velen vast: christenen, heidenen, kerken.
Zonder PR zullen mensen samenkomen, de machten in paniek raken, het Koninkrijk doorbreken, als de Heer zelf verschijnt.
Uw Koninkrijk kome.

Groeien en leiden, nog verder

Sommigen vinden het niet fijn, als ik na de preek de aandacht te snel op iets anders richt. Smaken verschillen, eerst maar ff anderen vragen hoe die dat ervaren. Groeien in leiden is leren. Of is dit een oud/jong verschil? Jong wendt zijn aandacht zo snel, dat ik steeds minder NG reportages kijk omdat iedere scene niet langer dan 3 seconden duurt.
s' Middags 2e gesprek met hen die het in de toekomst in de Lichtstad moeten doen. Supergemotiveerd kwam ik thuis. Er is continuïteit in de visie om jongeren in Eindhoven toe te rusten tot leiders van de toekomstige kerk in Eindhoven, die groot, breed en samenwerkend is.

Hoe voelt uitersten?

Naar tandarts: zenuw verwijderd uit een zielige kies, die mij 's nachts dwong de tijd te verdrijven het het lezen van In de ban van de Ring.
Naar begrafenis: een baby van 1 dag afstaan doet zeer. Iemand achterlaten in de koude aarde - dat kan toch niet? Dan blijven deze woorden toch majesteitelijk.
Naar Pitstop: goed gesprek om een verbinding te zoeken tussen iemands leven en wat God doet door Pitstop. Dat doe ik het liefst.
Naar zwemmen: maar eerst mijn PDA met Murphy verliezen en met een schietgebed door iemand terugvinden.
Naar gemeentevisiepresentatie: ik ben er tevreden over. Dat wordt een spannende rit!
O ja, de gisterblog: laat jongeren zich aanpassen aan kracht. Kunnen we dat aanbieden?

Tijdig aanpassen

Dromen kun je ook verliezen. Als je als gemeente niet tijdig aanpast. Er is een tijd dat het nog kan. Doe het dan.

De retraite

Drie dagen zijn we als oudsten in retraite gegaan. Vandaag zaterdag kwam Pim op bezoek, om ons te begeleiden in het visieproces van onze gemeente. De missie moet worden vastgesteld. Voor mij het moeilijkste punt. We steken er allemaal immers met onze voorkeuren er wat verschillend in. Pim bleek niet alleen ons proces te begeleiden, als ingehuurd consultant - hij had er ook over gebeden. En durfde ons pitttige vragen te stellen: durf je de consequentie te overdenken en nemen van woorden die God eerder tot ons gesproken heeft? Daarna hebben we ieder apart een tijd van gebed gehad, zodat God tot ieder van ons kon spreken. Dan blijken wonderen nog steeds te gebeuren. Een visie is geboren. Tot sommigen sprak God zo duidelijk en nogal anders dan hun persoonlijke voorkeur was! Wat een lef! Nog een uur wisselenden we ideeen uit over de gevolgen en uitwerking van zo'n visie. Voor mijn komen alle losse eindjes samen. Als we dit echt gaan doen, hebben we een enorme uitdaging de komende jaren - en de nodige onzekerheid. We leggen de visie echter nog niet in de gemeente neer. Eerst komt de klankbordgroep samen, ook om in gebed naar God te luisteren. Als oudsten willen we naar God luisteren en dit woord van Spreuken uitvoeren: door een veelheid van raadgevers komt iets tot stand.

Toekomstige echte spiritualiteit

Henk Hagoort verwoordt in zijn afscheidsinterview in de EO Visie#20 wat ik zoek met Urban Church. "We moeten als christen niet krampachtig onze burcht verdedigen, maar het vrije veld in gaan. Als je wapenrusting in orde is, hoef je niet bang te zijn. Als in het dorp van Asterix en Obelix hebben we als christenen de neiging om met onze toverdrank achter de hoge muren van ons dorp te blijven zitten en er dan eens in de zoveel tijd op uit te trekken om een paar Romeinen in de pan te hakken. Het is onze roeping om in de samenleving op een nieuwe manier present te zijn. De kerk heeft mensen nodig die af toe roepen: 'Er is een nieuwe tijd, we mogen het geloof weer op een andere manier invullen' ".
Hoe echt ben je als christen als je ook leider bent: "waar begint en eindigt mijn eigen spiritualiteit, en waar ben ik bezig mijn rol te vervullen? Je raakt er aan gewend dat je het mensen naar de zin wilt maken, omdat je ze bij de club wilt houden. Nu ik dat loslaat speelt de vraag: wat is nu mijn eigen spiritualiteit?"
Niet alleen leiders hebben dat probleem. Ook christenen die naar elkaar kijken en dat voelen. Ik weet dan maar een ding zeker: alleen Jezus was echt echt. Dit mogen aanvaarden is echte genade.

VOD in de keuze-cultuur

Leuke VOD avond!
(VOD= Vrouwen, Oudsten & Diakenen, niet in hiërarchische volgorde!)
Gewoon in de persoonlijke sfeer een leuk gesprek, vanavond door de gastheer geolied met 4 trilemma's.
#4: in de zondagochtenddienst de kinderen in de grote zaal samenbrengen en > 18 in de nevenruimtes al naar gelang hun geestelijke leeftijd. Keuze uit: Prima idee
1)wordt het eindelijk wat met niveaugedifferentieerd onderwijs
2)hoeven we geen nieuwe geluidsinstallatie voor kidspraise te kopen
3)worden de nevenruimtes in Noord ook eindelijk eens uitgebreid
Met gelijkgezinden hou je dan een gesprek, natuurlijk over heel andere dingen. Bij ieder trilemma koos ik altijd de meest foute optie, zo leer je andere mensen van hun andere kant kennen.
Na een pilsje en een goed glas wijn komt mijn droom op stoom:
Urban Dreams. Die resulteert niet in een trilemma, maar multilemma. Maar zo leer je wel anderen en jezelf kennen.

Kerk in de keuze-cultuur

In zijn boekje "Ik houd van de kerk" schrijft Erik Veenhuizen treffende dingen over de toekomstige kerk (v.a. pg 92). Ik citeer en vat dingen samen, waarover we moeten nadenken.
Onze cultuur is een keuze-cultuur geworden. De sociale samenhang neemt af en het individu maakt zijn eigen keuze. Behalve het kritiseren van Kerkzappen kun je ook de vraag proberen te beantwoorden: hoe voldoe je aan de behoeften van mensen die leven in deze keuze-cultuur?
De jongere generatie zoekt dit in de kerk:
- ondersteuning van godsdienstige opvoeding v.d. kinderen
- positieve bevestiging van de eigen identiteit
- verbondenheid met stabiele groep mensen
- spirituele inspiratie
De kerk dropt niet meer geloofswaarheden maar geeft ruimte aan en voedt het gesprek, zodat mensen met de verworven informatie zelf keuzes maken.
Naar Erik's mening zullen die kerken de meeste aantrekkingskracht hebben die: (1) de keuze-cultuur verstaan, de keuze-vrijheid respecteren en ondersteuning bieden om goede keuzes te doen. (2) zich duidelijk profileren in hun geloofsbasis, hun visie en activiteitenplan, een duidelijkheid die nodig is om tot een wel overwogen kerk-keuze te kunnen komen. De kerk moet duidelijk maken wat ze 'in de aanbieding' heeft. Met zo'n profiel laat je zien dat je niet in de behoefte van iedere doelgroep voorziet en niet door iedereen gekozen hoeft te worden.
De huidige mens wil geen sociale controle maar verlangt wel naar gemeenschap. In die gemeenschap worden geloof en leven niet opgelegd, maar bidden gemeenteleden samen en bestuderen de bijbel om elkaar met de antwoorden te helpen. De mens van vandaag zal kiezen voor een kerk, waarin hij wordt opgebouwd en geholpen om zelf keuzes te maken.
Preken geeft het voedsel dat door het gesprek in de kleine groep wordt verteerd naar een persoonlijk verstaan en toepassen van zich-eigen gemaakte waarheid (homiletiek komt van het Grieks woord voor gesprek, homilia: Luk 24:14).

Budgeteer de Toekomst.

Volgens mij hebben we als christenen een budget gekregen. Hoe weet je of je dit goed hebt ingezet? We weten wel dat goede bedoelingen geen garantie zijn voor een goed rendement. Hebben wij het lef het resultaat te weten? Deze mensen wel: Reveal it Now.

Spreken over de toekomst

God gaf Salomo de opdracht een plek te maken, waar Hij zou kunnen wonen. Deze opdracht inspireert mij al een tijd om na te denken hoe God in Eindhoven kan wonen bij de jongeren die niet-kerkelijk zijn. Hoe kunnen we hen, die in de huidige kerken geen plek vinden, in Pitstop die plek wel geven? Vandaag gesproken met de 'externe consultant' die met ons wegen aan het uitdenken is voor een vitale zichzelf vermenigvuldigende jongerencommunity in Pitstop. Een plek waar niet-kerkelijke jongeren thuis komen bij God en God thuis is bij de jongeren. Gods duif blijft altijd een groen plekje zoeken om te blijven rusten. Soms een nieuw plekje. Nieuwe wijn hoort in nieuwe zakken. Maar velen vinden de oude lekkerder.