Groeibarrières

Vandaag een indringend seminar gevolgd over het doorbreken van groeibarrières. Er zijn nogal wat consequenties voor een grotere Lichtstad. Die we als gemeente en oudsten niet bewust kennen, maar al wel in de praktijk en discussie's naar boven sijpelen. Ze hebben de maken met soorten leiderschap, elkaar nog kennen, lef. Leiders van een groeiende gemeente moeten lef hebben. Opvallend is ook dat in een grote gemeente de aanwas van niet-christenen niet door evangelisatie activiteiten als Alpha komt, maar door het laagdrempelig karakter van de grote samenkomst en de ontmoeting van God in de aanbidding.

Huiswerk voor het oudstenoverleg: willen, kunnen en durven we de kosten voor het bouwen van deze Lichttoren te investeren?

Zijn er nog hoofden?

Het vertrouwen van Amerikanen in de eigen regering ligt op het laagste niveau sinds een halve eeuw. Het vertrouwen in onze financiële leiders kan ook bij het oud vuil: de Goldman Sachs bank, die Griekenland hielp hun tekort de maskeren, en de veronderstelde waakhond SEC. Ingeslapen waakhonden zijn vriendjes geworden met de inbreker, zo voorkomen we niet het inzakken van een olieplatform.

Onze landbouw minister Gerda is door de 2e kamer als een worteltje geschrapt, omdat ze haar hoofd boven het maaiveld exposeerde op de cover van een glossy. Zelfs Vrij Nederland verbaast zich er over. De katholieke kerk zakt door haar knieën, maar nog niet om als Daniël een boetevol vasten uit te roepen. De EO directie krijgt het ook voor haar kiezen, de achterban begrijpt het beleid niet als missionaire koers.

Wie maakt al die hoofden krachteloos?

Volgens sommigen is dit het werk van de duivel. Komt mij in eerste instantie over als ontkennen van de menselijke verantwoordelijkheid. Aan de andere kant is de duivel een ervaren priester-basher, wil hij graag voor God spelen en verlamt zijn SEC controleurs met porno.

Ik hoop op de tijd dat het echte Hoofd optreedt en met zijn staf deze vileine machten slaat. Welke rol zal zijn lichaam daarin spelen? 'T is niet kruis of munt maar kop of staart.

Hoofden die vooruit zoeken

Gelukkig zijn er ook nu al hoofden die vooruit zoeken, ik noem er maar twee:

1. Een groep die een christelijke renaissance zoekt in Europa.
2. Hope for Europe.

Misschien vindt je dat te hoogdravend, Europa.

Het bijzondere vind ik echter, dat Jezus zijn grote opdracht zo geformuleerd heeft:

- niet: maak alle mensen tot mijn discipelen

- maar: maak alle volken tot mijn discipelen.

Dit is helemaal in overeenstemming met het OT, waar over collectiviteiten als volken wordt gesproken. Zelfs het Onze Vader is collectief. Het zijn de volken die de de Zoon als erfdeel vraagt. Als wij het lichaam van die Zoon zijn, welk volk is dan ons erfdeel?

Of anders gezegd: welke zoekopdracht zit er nu in jouw hoofd.

Een staart kwispelt, een hoofd gaat voorwaarts

Iedereen lijkt zich af te wenden van gerespecteerd leiderschap en terug te trekken in zijn eigen gelijk en waarheid. De meningen en stemmen verspreiden zich naar de flanken: een nieuw kabinet kan niet meer uit 3 partijen opgezet worden. Nederland is zijn politieke leiders zat: geen enkel politicus is premier-waardig. De PvdA die uit de leidende regeringsfunctie is gestapt wordt beloond met stemmen. De CDA die is blijven zitten, wordt afgestraft. Aan de poten van haar leider wordt gezaagd zonder zicht op betere alternatieven. De leidersromp mag niet meer regeren over zeker 300 kwesties.

De opkomst bij de gemeenteraadsverkiezingen daalde de afgelopen 10-tallen jaren, in Eindhoven dit jaar het laagste van Nederland: geen vertrouwen in de politiek.

In het ND van vandaag meldt Gert-Jan Segers: ,,Er is bij de kiezer een structureel chagrijn en wantrouwen, dat zich richt op welke regering dan ook. Hetzelfde zie je in Amerika, waar Obama gekozen werd op golven van nieuwe hoop, maar waar hij nu ook harde klappen krijgt.’’

De katholieke kerk verliest met schandalen zijn autoriteit; wereldwijd misbruik en in NL een echte homo-hostie rel.

In de Lichtstad zijn we bezig met een 3-avonden bedieningsleidersoverleg om gelijkgestemd te raken over de visie van de gemeente. Dit is net zo min makkelijk - hoe ben je een leiderschap dat de gemeente focust op een doel? Welk karakter en welke bekwaamheid vereist dat?

Dit antwoord zal het hetzelfde antwoord zijn als op de vraag: wil en kan de Lichtstad gemeente leiderschap betonen in Eindhoven?

De eerste gemeente beschouwde zich de erfgenaam van de Messiaanse opdracht. En wilde door haar getuigenis heen, de leidende rol van de nieuwe messias belichten. Willen wij ook dat licht zijn? Dat is de kern van de visie: Jezus zichtbaar maken in Eindhoven & regio. Daarbij denken we gemakkelijk te klein: alleen onze huidige eigen omgeving. De eerste gemeente had dit manco en verliet Jeruzalem niet voor de opdracht in het grotere gebied. Een crisis was nodig, om hen weer op het oorspronkelijke spoor te krijgen. Laten we hopen dat wij die crisis niet nodig hebben. In Psalm2, Richteren en Samuel is Gods antwoord op richtingloosheid een gezalfde koning. Laten ook wij die erfenis en opdracht uitvoeren.

Hoofd of staart?

De bedoeling van God was dat zijn volk een hoofd werd en niet een staart (Dt28:13). In zijn tijd was Jezus revolutionair. De Romeinen waren onder de indruk hoe eerste christenen de menselijke waardigheid hoog hadden staan.

Maar ik krijg niet het idee dat Jezus vertegenwoordigers in Europa nu voorop lopen. In Europa groeien we niet, zitten we niet op de cultural-edge, worden we als bekrompen en staartwezens ervaren. Christelijke waarden als naastenliefde zijn in de sociale wetgeving verankerd, deze edge is voorbijgestreefd.

Waarin zijn wij, waarin is Jezus nog als hoofd door ons aanwezig?

Een nieuw hoofd

Als wij God onthoofd hebben, hebben we onszelf onthoofd - omdat ons hoofdzijn in Hem is. Dan is er geen vaderschap meer dat identiteit geeft en loopt dus de jeugdzorg vol.

Na deze opstand stelt God zelf een nieuw hoofd aan: zijn Zoon. Daarom is het evangelie 3 simpele woorden: Jezus is Heer. Daaruit volgt alle verzoening, bevrijding, genezing en vernietiging van het kwaad.

Een hoofd heerst door te kiezen.

Daarom hebben we in de laatste oudstenvergadering besloten over welke zaken we komend half jaar keuzes maken. Voor de gemeentevergadering over: wat doen we met de visie, de VPE onderzoek uitslag en de 1-gemeente idee - dus 3 intensieve vergaderingen, ondersteund door onze coach Pim van Arnhem.

De maanden na het VPE onderzoek, met onze zeer matige leiderschap score, viel het me in het nieuws op hoe overal in NL leiderschap zeer matig scoort: 2eKamer, de regering, fractievoorzitters, voorgangers, de politietop, etc.. Dat wordt dus onze grootste uitdaging: Jezus is Heer vertalen naar hoe we als oudste leiding geven, hoe we als gemeente de Lichtstad in de Lichtstad een licht zijn dat andere leidt en Jezus zichtbaar maakt.

Urban building

Een kerk moet je bouwen. Het VPE onderzoek in de Lichtstad heeft markante verbeterpunten opgeleverd. Waarover - in onze bekende analytische traditie - nog wel wat over gebakkeleid zal worden. Groeien in aantal doen we de laatste jaren niet meer. Toerustend leiderschap en inspirerende samenkomsten zijn de zwakke schakels. Aanstekelijk geloofsleven en kernen zijn toch de hoogste scores! Hier moet echt heeel hard aan gewerkt worden: inspirerende en praktische preken & samenkomsten, ondersteuning in de bedieningen, conflicten oplossen ipv vermijden, geloof in Gods werk door onze kerk, inspirerend leiderschap. Hier zijn we echt goed in: wij kunnen ons geloof verwoorden, kennen onze gaven, getuigen wat God in ons leven doet, openheid in relaties, motivatie om te dienen, eigen initiatief in kernen.

Groeien naar de toekomst: antwoorden

Op het Missie & Strategie voorstel hebben we als oudsten 25 reacties ontvangen per mail. Opmerkingen, voorstellen en vragen. Alle vragen zijn vanavond beantwoord. De opmerkingen en voorstellen waren teveel om met de diepte te behandelen die iedereen zou willen. Het onderdeel strategie: één centrale gemeente met een grote variatie van kernen, wekt de meest tegenstrijdige meningen op. Over de missie lijken de meesten het eens. In de vorige missieuitleg misten meerderen het enthousiasme. Vertel je het met meer enthousiasme, dan ervaren anderen dat de beslissing al genomen is of de zaak eenzijdig wordt bekeken. Sommigen willen morgen starten naar één gemeente. Anderen vinden die ontwikkeling een heilloze zaak. Als deze weg Gods weg is, moet op deze weg Gods wijsheid en kracht nog zichtbaarder worden.
Nabesproken met oudsten en Pim, onze externe procescoach.
Wat is een wijze koers voor de komende maanden?
In ieder geval gebed en vasten.
Om 23.30 constateerden medeoudste & ik een enorm vleeschelijke trek in friet. Alle frietzaken zijn dan dicht. Wat is toch hun missie?

Groeien en leiden

Woensdag a.s. de gemeenteavond met antwoorden op de vragen van onze Lichtstad Missie. Met mede-oudste de antwoorden voorbereid. Er is een breed pakket aan reacties en vragen. Dat werpt bij mij andere vragen op. Door wie spreekt de Geest? Hoe geef je als oudste leiding?
's Avond gekeken naar End of the Spear. Amerikaans evangelische films vind ik meestal niet sterk, er is vaak een irreële geestelijke romantiek. Deze film vond ik erg sterk - net zo sterk als het boek. De schrijver had het lef zijn helper functie te stoppen, toen hij doorhad dat dit de ontwikkeling van de mensen belemmerde. Ik vermoed dat God ons soms zo ook schijnbaar verlaat, om ons tot volwassenheid te leiden, die het tegenstelde is van kinderlijke passiviteit, die onze wil verlamt. Zoals een eximanator, eerst een hulpvaardige leraar, tijdens de test niet helpt. Die testen laat God ook bij ons toe. De schrijver is gedoopt door de moordenaars van zijn vader. Die leefde volgens het motto: je bent geen dwaas, als je verliest wat je niet kunt behouden, om te winnen wat je niet kunt verliezen.
Hoe besteed ik mijn leven? Is iedere seconde de moeite waard?

Paden die leiden

Mensen verschillen en meten het succes van hun geestelijk leven af aan anderen: je voelt je wat minder als het niet als bij die ander gaat. Waarom je dat niet hoeft te doen legt Bill Hybels uit in hoofdstuk 11 van Moedig leiderschap: Het pad van een leider. Maar het geldt voor iedereen. Als we dit goed begrijpen, projecteren we minder ons eigen pad op anderen. God aanbidden gaat niet alleen via muziek (officieel weten we dat wel, maar praktisch benoemen we nog wel Aanbiddingsleiders. Het kan ook met je verstand, je handen, je ogen, etc.. Dus noemt Bill de volgende paden, de manier waarop jij God ontmoet:
- relationeel: als je samen met anderen bent;
- intellectueel: als je het echte vaste voedsel neemt;
- dienstbaarheid: als je anderen mag helpen;
- contemplatie: in je eentje bij Hem zijn;
- activisme: je bent pas een echte christen als je wat doet!
- schepping: als je in de natuur Zijn wonderen ziet;
- aanbidding: door muziek in Zijn tegenwoordigheid.
Dus: onderzoek wat jou pad is, volg je eigen pad, projecteer dat niet op anderen, waardeer de paden van anderen, help anderen hun pad te vinden!

Leiders leren

Dit weekend erg genoten van Global Leadership Summit. Je kunt er nog heen in november. DVD meegenomen. Zou het niet mooi zijn, iedere maand een zondagavond in Pitstop voor mensen van kerken, Pitstop, etc.. één toespraak bekijken. Mijn lessen:
Daar ben je leider voor: voor de moeilijke beslissingen.
Energie gaat weg uit je organisatie, als er geen beweging is.
Visie lekt. Daarom moet je herhalen zoals Petrus vaak doet!
When something feels funky, engage.
Als jij leidt, waarheen gaan we dan concreet?
Does your leadership make the difference?
Leadership that matters.
Hoe kunnen mensen zien dat God goed is: door jou!
Things that matter are:
Hopeloos: dus refocus op God
Beangstigend: volg je Jezus anders wel: He does not make us safe but brave. Are you safe but stuck?
Of ben jij als een bodybuilders: voor de show - en je maakt alleen jampotjes open?
1. Xtreme focus. Om mensen te bereiken die niemand bereikt, moet je doen wat niemand doet.
2. Je ziet kansen waar anderen die niet zien. God leidt door je beperkingen.
3. Willing to faile. Don't play save.
4. Jij moet het hebben, voordat je bediening het heeft.
Je roeping doen is vaak enorm frustrerend: outlast the opposition.
Een roeping is heilig. Ongeschiktheid is geen excuus.

Leidender

Tijdens vakantie geweldig boek gelezen: Moedig leiderschap van Bill Hybels. Daar krijg ik adrenaline van. Ik wil het gelijk toepassen in Pitstop en Lichtstad. Wat een consequenties zou dat hebben als we het ook echt toepasten! Bloeiende kerken worden geleid door mensen die de geestelijk gave van leiderschap hebben en daar iets mee doen. Het machtigste wapen van een leider is de kracht van een visie. Visie die je concreet maakt in grote gewaagde roekeloze doelen. Een visie, waarvan ieder ziet, dat die alleen werkelijkheid kan worden als je alles geeft en riskeert wat je hebt, dus ook financieel. Een visie die eenheid vraagt en grenzen durft te stellen aan ieders privédoelen. Een team heeft dat eenheid uitstraalt op karakter, kundigheid en klik. Een financiële uitdaging die je karakter en geloof toetst. Een leiderschap dat zijn eigen stijl kent en op de juiste positie zet: visionair, of sturend, of strategisch of beherend, of motiverend of herderlijk, teamvormend, renoverend, bruggenbouwend. De grootste uitdaging van een leider is: zichzelf, je zult eerst jezelf moeten leiden. Veel leiders zakken omdat ze wel anderen leiden maar niet zichzelf: je roeping, visie, gavenontwikkeling, karakter, trots, angst, innerlijke problemen, tempo. Leiders maar ook mensen hebben een stijl, waarin ze God ervaren: relationeel, intellectueel, dienstbaar, contemplatief, activistisch, schepping, aanbidding. Die verschillen mogen er zijn. Een leider kan alleen effectief zijn als hij volhardt - volharden kun je alleen als je durft te veranderen in jezelf wat een blokkade is voor je toekomst. De enige die verantwoordelijk is voor die verandering ben jij zelf.
Bill was zo ambitieus dat hij niets deed voor ontspanning - totdat zijn counselor hem daarop aansprak. Hij ging zeilen en wedstrijdzeilen. Iemand vroeg hem: blijf je in de amateurcompetitie of ga je meedoen op nationaal niveau. Daar is het menens. Die vraag zou ik ook aan ons durven stellen mbt onze ambitie voor het Koninkrijk: doen we mee met de amateurcompetitie of willen we functioneren op het topniveau dat bij God past? Iemand was kort geleden in een kleine kerk met groeiambitie. De sfeer was daar heel anders dan in een grote kerk zonder groeiambitie. Hebben wij die gezonde onrust, de geestelijke adrenaline die alle bleke bloedvaten opnieuw doorstroomt, zodat het lichaam weer krachtig en vitaal wordt? Zo dat iedereen er zint in krijgt om alles te geven? Epke Zonderland verdedigde in Peking de Nederlandse vlag op de rekstok. Hij omzeilde een bestaande blessure op een wijze die volgens kenners niet kan: links/rechts wisselen door trainen, trainen en trainen. Zoals Mao ook zei: een pad ontstaat als mensen er over lopen. Zijn wij ook zo ambitieus dat we nieuwe paden maken in deze wereld naar Christus toe, door hindernissen te overwinnen met onze maximale inzet?
Oftewel - durft deze kerk zich als leider op te stellen in deze wereld?