Teveel vragen?

De gevoelige plaat van mijn 2 jaar oude dure digitale reflex is beschadigd of vervuild. Dat moet toch niet kunnen, gaat hoop geld kosten. Een christelijke zorgverzekeraar beantwoort mijn offerte aanvraag met een link naar een niet bestaande webpage. En de instructie dat iedere reactie hierop niet in behandeling wordt genomen. Dat moet toch niet kunnen, gaat hoop ergenis (chr!) kosten. Vraag ik teveel, ben ik een te assertieve consument?
Hoe assertief mag je bij God zijn?

Doorvragen is Sinterklaas?

Al een paar jaar vier ik nergens Sinterklaas. Anderen zuchten opgelucht met mij mee. T'is makkelijk om niks creatiefs te hoeven dichten. Maar voelt makkelijk ook niet arm? Nederland is al zo plat, doelgericht saai.
Sint gaf meestal wat ik (binnen budget) wenste. God is geen Sint. Hoe ik dit moet balanceren, weet ik niet: Hem niet vasthouden in wat en hoe Hij doet (altijd anders dan verwacht) en toch concreet zijn in wat ik vraag. Wie weet het?

Doorvragen is geloof.

Citaat op medewerkersavond: Je kunt alleen effectief strijden als je onvoorwaardelijk gelooft dat de Heer aan jouw kant staat, jou steunt. Hij kan alleen maar ingaan op het geloof dat jij hebt. Ik twijfel altijd als dingen niet lukken en zak als Petrus in het water. In een fitness centrum heb je van die marteltoestellen. Je moet jezelf dan dwingen door te gaan. Ik moet mijzelf dwingen om, ipv gemakkelijk niks meer te verwachten, Hem lastig te vallen met wat Hij beloofd heeft.