Met je hoofd in de wolken ben je niet zo realistisch en verwacht iedereen, dat je na een tijdje weer afdaalt in de realiteit. Een christen leeft met het hoofd in de beloften en de voeten in de modder. De resulterende spanningen tussen hoofd en voeten vormen het karakter van je hart in het midden.
Met alleen beloften in je hoofd zweef je weg, onaangedaan als de wereld ploetert in de modder die de tegenstander opspuit. Met alleen voeten in de modder, struikel je over je eigen beperkingen in de tegenstand, je stopt of geeft toe.
De preek gister vond ik heel mooi: deze vrouw blíjft met haar hoofd in de belofte van gerechtigheid. Het gedrag van de rechter vormt volharding in haar hart. Onze rechten van God worden door de tegenstander getreden. God weet dat alleen tijd ons karakter vormt, niet plotselinge verhoringen. We worden gevormd, zolang ons hoofd in de beloften blijft en onze voeten in de modder. Weet wat je recht is, weet wie het vertreedt, blijf door gebed aarde en hemel naar elkaar toetrekken. Dat geloof wil Hij vinden op de aarde om mij heen.
maandag 12 januari 2009
Hoofd in de wolken, voeten in de ...
vrijdag 30 november 2007
Spreken en blozen?
Vanavond bij Pauw en Witteman: Arie Boomsma's EO serie: 40 dagen zonder seks voor jongeren. Ik meende zelfs Witteman te zien blozen toen Arie Jeroen adequaat riposteerde. Wat een vooroordelen. Is dit Nederlands intelligentsia?
Maar de christenen zijn er ook nog niet: volgende week bezoek ik de themadag De macht van Porno verbroken - en jongeren zelf nemen ook initiatieven.
Het P&W panel vond overigens dat seks en liefde geheel losgekoppeld kan worden. Waarom verbaas ik me nog over deze wereld? Paulus verwerkte deze Psalm al in zijn cultuurvisie. De huidige cultuurvisie is eigenlijk zonder hoop: geniet nu want morgen ben je dood. Misschien dat de Paus daarom weer iets moest schrijven: in de hoop zijn we gered. 'T is wel lastig als je je hele bestaan in zeventig jaar moet persen!
