Je bent niet dwaas, als je verliest wat je niet kunt behouden, om te winnen wat je niet kunt verliezen

Werner Vogel van Amazon.com observeert interessant. In US investeert men risicovol, EU behoudt wat zeker is. VS doet aan lange termijn en schaalgrootte. Een sterke sociale cohesie vermijdt risico's. Sociale cohesie wordt in Europa belangrijker gevonden dan de interruptie er van. In VS is het een al en ontwrichting daarvan. Als sociale cohesie de overhand krijgt, zeggen we elkaar niet meer de waarheid, worden we meer bezorgd om onszelf dan de impact die we hebben op de omgeving. Je moet dus zorgen dat de sociale cohesie doorbroken wordt: you should not like your own smell. Het is moeilijk om uit de cirkel van het eigen succes te komen. Soms moet je dat afbreken om van meer betekenis te worden voor je klant, je omgeving. Deze ontwrichting is in het belang van je klant. Die moet centraal staan.

En wij als christenen? Tim Keller vind Europese kerken te weinig investerend en tot verandering bereid om hun omgeving te bereiken. De 1^e gemeente was zo top, had zo'n sterke cohesie, dat ze het risico tot opbreken vermeed, niet naar Samaria ging. God ontwrichtte deze sociale cohesie door een vervolging. Omdat Hij wel andere 'klanten' zag, de Samaritanen, de heidenen waarheen Paulus pas na een ontwrichting in zijn leven heen ging.

Ik zit in een mooie kerk. Moeten ook wij waardevolle verbanden 'ontwrichten' om onze omgeving meer te dienen en centraal te stellen?

Jezus zat in een mooie hemel met de Vader en alle heilige engelen: een super-sociale cohesie die Hij ontwrichtte door zijn God-gelijk zijn af te leggen en mens te worden. Omdat hij het dienen van die mens belangrijker vond dan zijn sociale relaties (zoals ook Paulus). Kunnen wij dat voorbeeld volgen?