Oudsten en Pasen en 1gemeente

Twee hoofdpunten op het oudstenoverleg: evaluatie Paasdienst en voorbereiding 1 gemeente.
De paasdienst is alom goed ontvangen, maar niet ieder lijkt de gedachte te ondersteunen: we komen in de samenkomst ook voor elkaar. Sommigen zeggen: ik kom er juist voor God. Ik voel me dan wel zitten, als iemand zegt: ik kom niet voor jou maar voor God. God kun je ook thuis vinden, maar mij niet. Zou ik niet de moeite waard zijn? Ik geef toe dat ik minder te bieden heb dan God!
We hebben gezegd binnen 2-5 jaar naar één gemeentesamenkomst te willen. Vanavond de eerste opdrachtafbakening aan de diaken. Dan zie je veel beren op de weg. Ik geloof zelf dat het snel zal gaan. Als het Gods weg niet is, mag het van mij heeeeeel langzaam mislukken. Toch heb ik een andere overtuiging. Tegen mijn karakter in ben ik hierover optimistisch.

Pasen 2011

Een heel andere en heel mooie paassamenkomst: ik geef het een 9.
Voor mij ook de geboorte van een stuk visierealisatie. Ieder kan nu zien waar we heen willen - en dat je dit ook met 1400 kunt doen. (Verbeter punten als preek en gastenontvangst mogen altijd komen). Al langer hangt de gedachte rond in mijn hoofd, dat onze manier van kerk zijn op zondag (opeens heel geestelijk tussen 10.00-12.00 en sluiten het luik 3 kwartier later) niet de manier van samenzijn is, die ik herken uit de evangeliën, handelingen en Paulus’ brieven. De kerk van de toekomst is door de week heen samenleven, omdat we ook niet tegen God zeggen, dat we alleen tijd voor Hem hebben in onze stille tijd. Samenleven is eten, leren, aanbidden, helpen, verkondigen, uitnodigen. Als een integraal geheel en niet een gepland vakje in ons leven.
Ik hoop dat onze samenkomsten meer de stijl gaan krijgen van samenleven, daar groot - in de kernen klein. Voor een kern geldt hetzelfde, als het alleen een woensdagavondding is tussen 20.00-22.00 dan verwordt het gemakkelijk een gepland geestelijk iets en niet samenleven.

Passie

In het Parktheater de Johannes Passion beleefd.

Niet alleen gezongen maar ook gespeeld door de Nederlandse Reisopera. Een kwadratisch effect. Het raakte me meer dan menige kerkdienst. Als de christenen zouden acteren als deze spelers, zouden ze veel mensen raken. Maar misschien vind jij acteren niet echt. Toch werden verschillende acteurs geraakt tijdens de repetitie. Misschien moeten wij dan ook maar meer acteur worden. Passie acteren wordt dan passie voelen.

Super Natural

Als je zelf niet weet of je gaat, weet een meerijder dat al wel: een dag Soul Survivor Super Natural. Dat was het ook voor mij toen iemand profetisch behoorlijk nauwkeurig mijn geloofsleven duidde. Dan heb ik het over de beloften die ik geloof dat God gedaan heeft, maar nog niet zijn uitgekomen. Eeuwenoude puinhopen zullen herbouwd worden en God zal zijn kinderen bevrijden en bij ons brengen, nadat de tiran ze heeft moeten loslaten. Ik zal het zien!

Een mobiel leger

Ezechiël is zooooo interessant: 36: de reiniging van het hart, de wederopbouw van de steden. 37: de opbouw van Gods leger. 38,39: de profetische vernietiging van de Gog machten, die Gods volk gekneveld hebben. Dat doet Gods leger. 40-46 De inrichting van de nieuwe woonplaats van God, waarin Hij zelf binnentreed (43). 47: deze tempel begint zijn omgeving gezond te maken.

De opbouw van dat leger (37) gaat in 2 fasen: eerst verzamelen de dode botten zich tot lichamen, dan pas komt de Geest er in. Daarom willen we als Pitstop helpen de christelijke jongeren te verzamelen. Dan kan Gods Geest in deze beweging komen. Dan worden machten in Eindhoven verslagen en verandert de geestelijke atmosfeer. Zo ging het ook in Handelingen: eerst verzamelden de leerlingen zich, toen werd de Geest uitgestort, toen werd de stad beïnvloed.

Daarom vanavond een gesprek tussen Pitstop en Soul Survivor Mobiele teams. Zonder dat leger kunnen wij en niemand anders in Eindhoven iets doen.

Total Bach nu?

Na Total Church natuurlijk in Ede een Bachconcert met een inleiding.
Tijdens zijn eerste aanstelling deed Bach een 4 maanden studieverlof. Daarna klaagde zijn kerkgangers dat er iets veranderd was! Er is dus al honderden jaren niets veranderd. We genieten nu zo van Bach omdat hij durfde te veranderen. Wij zullen dus ook in onze kerk podia moeten creëren, waar mensen nieuwe dingen kunnen uitproberen die anderen nog niet willen horen. In de toekomst vinden ze dat dan heel mooi. Daarom moet de Lichtstad gewaagde dingen doen.
We zijn Bach pas gaan waarderen, toen hij een persoonlijk offer bracht. Hij verliet zijn aanstelling aan het hof van de keurvorst met een mooi salaris en professionele muziekanten. Voor een aanstelling in de Thomaskirche in Leipzig, waar de muziekanten niet zo voortreffelijk waren en het salaris minder. Dat deed hij niet uit liefde en roeping, want de keurvorst gemalin had het niet zo met muziek. Maar alle muziek die wij zo mooi vinden, de geestelijke kerkmuziek, is pas in die laatste periode ontstaan. Tja, de les van de graankorrel. De mensen die nieuwe dingen willen uitproberen zullen dus persoonlijke offers moeten brengen, dat is de graankorrel zaaien. En als je dood bent, groeit die op, en genieten anderen van jouw Passie. Daarom moet de Lichtstad pijnlijke offers brengen.

Total Church

Bijzondere studiedag over Total Church.
Wij hebben kerk zijn nogal gereduceerd tot: (a) een zondagsdienst tussen 10.00-12.00 met het vaste patroon van aanbidding + preek + koffie. (b) een kernontmoeting per week van 20.00-22.00. Wij doen ons leven in vakjes en hebben er 2 of 3 voor de kerk. Dat lees ik niet in de evangeliën en handelingen. Daar lees ik 7x24uur: zij leefden met elkaar - en is echt niet allemaal in hetzelfde huis. Zo werkt het Total Church concept in Sheffield. Zeer missionair geschikt, want ook niet-christenen komen makkelijk in de groep en de groep helpt in de wijk. Gezin is daar vrij letterlijk: wie de wil van God doet is mijn broer en zuster en moeder. In zo'n kerk kan God zijn belofte waarmaken: die eenzamen doet wonen in een huisgezin.

Kan dit ook in ons schedule? You live your priorities according to your faith. De spreker - het is geen sekte hoor, de dagorganisatie is NGK - gebruikte zelfs de woorden the idolatry of marriage and family. In de evangelische wereld heb ik dat niemand zo durven benoemen. Wij hebben een slimme volgorde bedacht: (1) God; (2) gezin; (3) werk; (4) kerk; (5) hobbies. In welk bijbelboek stond dat ook weer? Het valt me inderdaad op dat de meeste sprekers zich zelf voorstellen als: ik ben Die en Die, ik ben getrouwd met ... en heb 3 leuke kinderen (is meestal leugentje). Zij ontleden hun identiteit aan hun huwelijk & gezin. Waar moet een christen zijn identiteit aan ontlenen? Alleen aan zijn God. Wordt het niet tijd dat wij ons bekeren in plaats van de wereld?

Toch is dit idee ook in onze klankbordgroep van het visieproces naar boven gekomen: 7x24 uur open. Dan doen we geen scherpe grenzen meer tussen leven en preken en aanbidding en helpen en ... Dat was nogal fluide bij Jezus. In de komende paasdienst gaan we vast oefenen.

De sleutelgeneratie

Vandaag gesprekje met iemand uit de sleutelgeneratie in de Lichtstad. Ik gebruik die term uit een artikel van Egil Svartdahl in de Parakleet (VPE blad), waaruit ik hieronder een kort stukje citeer. Het is mijn project voor de komende jaren omdat ik sleutels naar de toekomst zoek voor de Lichtstad.

---

Sleutelgeneratie

In een uitgebalanceerde gemeente bevinden zich 4 generaties. Alle 4 zijn even belangrijk, maar ik geloof dat de generatie tussen 20-40 jaar de sleutelgeneratie is.

In een multi-generationele gemeente, waarin de 4 generaties samen optrekken vormen zij het 20/40 raamwerk, waardoor je een blik op de toekomst van de gemeente kunt werpen. Wat zie je in hen, die tussen de 20-40 jaar zijn? In veel situaties zien we dat een gemeente grotendeels uit mensen van middelbare leeftijd bestaat. De 20-40 generatie wordt veelal gemist. Tragisch genoeg zijn zij daarmee 2 generaties tegelijk kwijtgeraakt. Binnen niet al te lange tijd zal de gemeente bestaan uit 1 generatie.

Eigenaar van de gemeente

De 20-40 generatie behoort behoort feitelijk de eigenaar te zijn van de gemeente. Zij hebben zich gevestigd en hebben veelal gezinnen met kinderen. Hun keuze om bij de gemeente te behoren is bewust. Toen ze nog 16-20 waren, woonden ze nog thuis, wat gemakkelijk en goedkoop was. Zij behoorden nog steeds tot de gemeente van hun ouders, zonder zich eigenaar te voelen van de gemeente. Dit gevoel eigenaar van eigenaar zijn is belangrijk en ontwikkelt zich als de 20-40 generatie zich gaat vestigen en bewust gaat kiezen. In een gestabiliseerde gemeente moet je vaak al op leeftijd zijn, voordat je gevraagd wordt om leiding te geven aan de gemeente als oudste. Maar in een gemeente die zich vitaal ontwikkelt en groeit of nieuwe gemeenten sticht, wordt zichtbaar wat jonge leiders aankunnen en tot stand kunnen brengen.

Jong en invloedrijk

Om de sleutelgeneratie vast te kunnen houden is een gevoel van eigenaar zijn en leiding mogen geven een absolute vereiste.

Ik geloof dat deze generatie de cultuur en de uitdrukking in muziek, de stijl van de samenkomst en de taal mag bepalen.

Als er veranderingen nodig zijn in de gemeente, speelt deze sleutelgeneratie daarin een belangrijke rol

Stap opzij doen

Dit betekent niet dat de oudere generatie zich moet terugtrekken. Zij moet echter de wijsheid bezitten om een stap opzij te doen om ruimte te maken voor de sleutelgeneratie, die meer energie en creativiteit heeft. Het getuigd van wijsheid om deze sleutelgeneratie leiderschap toe te vertrouwen, voordat dat ouderen merken dat hun energie en creativiteit minder wordt. De droom van leiders in Gods Koninkrijk moet niet zijn om aan het eind overeind te blijven als winnaar. Hun droom zou moeten zijn om samen met de sleutelgeneratie te staan als winnaars. Laat het niet zo zijn dat er uiteindelijk maar 1 generatie is die overblijft, waardoor de andere generaties automatisch de verliezers zijn.

Radicaal thuis

Ik ben weer thuis.
In het vliegtuig al mijn aantekeningen doorgenomen, en aandachtspunten genoteerd: 9 voor Pitstop, 32 voor de Lichtstad, 36 voor mezelf, 12 voor Next en 14 nieuwe preekonderwerpen.
Voor de Nederlanders: dit heeft dus wel zijn geld opgebracht.
In Californië vertrok ik met veel zon. In Nederland moest mijn vliegtuig door verschillende dikke wolken lagen zakken om de grond aan te raken. De grond was nog net zelf niet in een wolk: dat heet mist en dan hadden we niet eens kunnen landen. Deze dikke Nederlandse wolkenlagen zal ik maar niet geestelijk duiden. Maar ik zou dat wel met gemak kunnen.
Nu ben ik weer thuis.
Nederlanders gaan nu proberen mij aan een touwtje uit de hemel te trekken. Dat doen ze altijd met oprecht nuchtere zin.
Maar daar heb ik nu nog geen zin in. Ik ga zelf niet door die wolken heen zakken.

Radicaal - relaxed kerk zijn

The Refinery is de "7x24 uur open" van de kerk. Je kunt er koffiedrinken, internetten, etc. Dat wilden we toch ook als Lichtstad? Het kan dus. Mijn ideaal van onze nieuwe plek is dus niet een kerkgebouw maar communityplek. 't ziet er uit als een oude fabriek, die hebben we in Eindhoven zat, dus zijn we goedkoper uit. Hier zijn dus ook de jongerenprogramma's.

Radicaal dood

Vanmorgen krijgt mijn reisgenoot een bericht uit NL: hun zendeling in Kenia is vannacht doodgeschoten. Zie kerknieuws.nl.
De concentratie is dus ff weg hier. In de grote bijeenkomst bidt Rick Warren voor deze situatie. De host van het gastadres schiet in tranen. Nederlanders vinden Amerikanen vaak oppervlakkig. Hun emoties zijn toch wel vaak dichterbij.
Mijn reisgenoot moet zo snel mogelijk terug naar zijn gemeente - die zit in de rouw deze week. De conferentieleiding koopt voor hem een rechtstreekse vlucht Los Angeles - Amsterdam. Vrijgevigheid is een kenmerk van Amerikanen. Op tijd zetten we hem op LAX af. Een vervroegde vlucht naar huis.
Het evangelie krijg je gratis en kost je vervolgens alles.

Radicaal met energie

Vanmorgen concert van Jeremy Camp. Aanbidding zoals gister was het echter niet. In de Lichtstad hebben we buitensprekers, waarom niet buitenaanbiddingsleiders?
De eerste spreker was iemand die op 28 jarige leeftijd een kerk begon, zijn 6-nullen inkomen baan verzakend. Heel mooi dat hier zoveel kerken worden gesticht. Er worden er echter ook bijna zoveel gesloten. En wat er met de initiërende voorgangers en hun huwelijken zelf gebeurt, daar was hij ook wat opener over - alleen het goud dat blinkt spreekt op deze conferentie. Maar meer blinkt niet. Het aantal megakerken in Amerika groeit niet en blijft al jaren op 1400.
Daarna de preek van Rick Warren, zo stuitend veel en duidelijk dat ik het niet allemaal kan verwerken (en de Lichtstad?). Het sprak over vernieuwing op het persoonlijk vlak, relationele vlak, missionaire vlak, structurele vlak en culturele vlak: je gaat je stad beïnvloeden, dat wilden we toch?
Hij moest trouwens toegeven dat hij gezegend was met heel veel energie. Hij doet rustig 14 preken in een weekend. Laatst doopte hij 800 mensen in een paar uur tijd. Zijn eindconclusie was: our church is fat. Obesitas is een ander woord.
Mijn neiging om zijn preek hier te herhalen onderdruk ik, maar het is waar dat wij ook nooit over het lichaam preken.
Grappig trouwens: in NL vinden we het ongeestelijk aantallen mensen te tellen. Blijkbaar vinden we geld belangrijker dan mensen, want dat moet wel van iedereen nauwkeurig geteld worden.
's Middags het churchplant seminar. Enorm veel praktische tips, ook geldig voor Pitstop, ook geldig voor zichtbaar worden in Eindhoven. Opmerkelijk trouwens: reproductie zit in het menselijk DNA, zit het ook nog in de Lichtstad DNA? In Noord hebben we de laatste jaren geen mensen meer gedoopt. Ik begin me te schamen.
Deze conferentie vind ik veel indringender dan de eerdere 2 over jongerenwerk. Dit gaat over de hele gemeente, de volwassen mens - en komt dichterbij.

Radicaal geven

2 NL reisgenoten zijn van een nieuwe dochtergemeente van de VBG in Emmen, ook een hard groeiende gemeente. Hun eerdere gemeente wilden geen vernieuwing, stuurde de raad naar huis - die dus een nieuwe gemeente is begonnen, binnen 5 jaar gegroeid van 20 naar 300. Vanmiddag kwam ik nog een andere voorganger uit Apeldoorn tegen, ook een nieuw gemeente begonnen, omdat de bestaande niet missionair wilde worden.
Vanmiddag de verdere seminars over Church Planting. Amerikanen offeren heel veel op, hun woonplaats, al hun spaargeld, etc. om nieuwe gemeenten te beginnen. Daar zijn wij Nederlanders toch veel 'verstandiger' in.
Ik merk echter wel: wat je zaait zul je oogsten. Of niet.
Vanaf zijn 1e jaar gaf Rick Warren ieder jaar 1% meer van zijn inkomen. Nu 91%, dat kon met zijn boeken.
Voordat zijn boeken uitkwamen, zei God tegen hem en zijn vrouw, dat ze 3x jaarsalaris ($55.000) moesten weggeven. Ze deden het. Binnen korte tijd belde de uitgever Zondervan, dat hij 2 boeken moest schrijven: Doelgerichte Gemeente, Doelgericht Leven. Als voorschot kreeg hij precies 3x jaarsalaris. Hebben wij ook zulke verhalen?
Nu kan ik ook zo'n mooi Amerikaanse oneliner bedenken (lukt wel als je hier ff bent): give before you live.
's Middags een lunch met Europese voorgangers. Uitleg van een project dat enkele jaren loopt: een 3 jarig traject voor kerken met coachend support: een een gezonde gemeente te worden met doelgerichte principes. In Frankrijk, Italië doen al vele gemeenten mee. Evenals het Leger des Heils.

Radicaal leren?

Hier kan ik aanbidden. Omdat het niet hoeft, omdat het natuurlijk is, omdat niemand mij beoordeelt, omdat de aanbiddingleider normaal doet. Elke dag een andere band. Een soort Keith Green reincarnated deze keer. In 1 keer echt, niet te ontwijken.
Preek vanmorgen over Radical Faith en Community. Door een 31 jarige kerkplanter die zijn roeping kreeg tijdens zijn bekering op 16 jaar. Krijgen LS jongeren ook zo'n roeping? Wij voeden hen zo op: doe normaal en val niet op. Jezus nam de ongelovigen niet mee naar binnen, joeg de ongelovigen weg, toen hij een meisje uit de doden opwekte. Zien we niks omdat we buiten staan?
Rick Warren preekt verbazingwekkend praktisch, radicaal, en durft veel te geven. Daar zijn we als LS ver vandaan. Als ik er thuis iets over zeg, zal ik dit moeten nazeggen: Jes 53:1 Wie kan geloven wat wij hebben gehoord? Aan wie is de macht van de HEER geopenbaard?
Mijn vrees is dat we als LS, niet door nederigheid, al het gehoorde converteren naar een niet meer effectieve hap, omdat we gezonde conflicten willen vermijden. Maar de weg van onecht naar echt gaat door de tunnel van conflict.
Trouwens, waarom ben ik hier in mijn eentje uit Eindhoven? 't is ook wat eenzaam hier. Zijn we nederig genoeg om van anderen te leren, of hebben we er geen tijd voor? De mens is een lerend wezen. Hij sterft als hij niet leert. Gemeenten ook. Ietsje nederiger Nederland.