Inhaleren in het basiskamp

Soms haal je de geplande beloofde bergtop niet omdat je zuurstofconditie tekortschiet. Terug in het basiskamp vul je dat aan. Ik vul het nu aan met Blijf in Christus van Andrew Murray. Een soort zuurstoffles met Joh 15:5 en 1Jo2:27. Ik verbaas me hoe ik deze zuurstof nu inzuig en hoe die mij leven geeft.
Sommige zuurstofflessen blijven me altijd bij. Omdat ik ze niet ten volle benut heb. Haastig en ambitieus ben ik de hellingen op gesneld. In het geestelijk leven heb ik vaak haast. Als jong christen deed ik erg mijn best op een trainingskamp. Iemand vroeg mij: waarom? Verbouwereerd antwoordde ik snel en correct: ik wil Jezus dienen. De 2e vraag was: ken jij Jezus ook als jouw dienaar? 't Gebeurt me niet vaak dat ik niet kan riposteren. Deze vraag is mij altijd bijgebleven omdat ik geen geduld heb het antwoord te ontdekken, ik wil altijd een helling op. Maar de geest blijft kloppen, zolang we een les overslaan.
30 Jaar geleden las ik hoe Hudson Taylor zijn zuurstof inhaleerde uit een klein boekje How to Live on Christ. Soms zegt een titel al genoeg en deze is mij bijgebleven. Ze is de essentie van het christenleven. Ik moet het nog (inha)leren.
Ik leg mezelf dus nog even aan het zuurstofinfuus in het basiskamp.