Waar God woont

Zondag=kerkdag.
1: Om 10.00 op bezoek in de gemeente van Jop: de Living Rock Church. Engeland heeft heeeel erg veel kerken. Dus voor Bram/ik in het juiste gebouw waren, dronken we abusievelijk in de St Martin-in-the-Fields Church,  aan dezelfde Green Lane een kop koffie. Teveel grijze haren en geen-Jop wekten onze argwaan en deden ons spoedden naar Jop's jonge gemeente in de theater zaal van Finham Park School. Lekker vurig, ze springen als de Masai, de kids doen als pa en hebben dus geen eigen praise nodig. 

2: Om 16.00 op bezoek in Coventry Cathedral voor de Choral Evensong, mijn privé verslaving in UK. De dag na platbombarderen in WOII, werden 3 spijkers uit de dakspanten in de gedaante van een kruis gevormd, naar een internationale missie voor verzoening toe. Én met een duidelijke visie. Herbouwd in nogal nieuwe stijl. Indrukwekkend om er te zijn.
3. Om 17.00 direct uit deze cathedral, struikelde mijn oor over een Evensong in de klassieke cathedral direct er naast: The Holy Trinity Church Coventry. Heeel mooie koormuziek. De dirigent sprong als een Masai zo hoog als zijn grijze haar toeliet, alsof de kerk vol zat: ik, Jop, Bram en een bedelaar. Die kerken moeten vroeger vol hebben gezeten.
Daarna teruggelopen voor een eetpub (leuker dan in NL), dwars door het winkelcentrum, dat op zondag zeer druk en open is. Eindhoven is er niks bij. Nu snap ik waarom de kerken leeg zijn. De nieuwe kerken zijn de winkelcentra, grootste kathedralen waar je meer dan je 10e offert aan de god van de welvaart, die zo goed uitbetaalt met wat niet verzadigen kan. Wat een contrast, wat is er de afgelopen 50 jaar verandert!