Afgelopen zondag Pitstop viering heel anders aangepakt: intiemer in de ontmoeting met God, ½zaal, ½band, brood & wijn, zelf gesproken - waarom dragen niet de jongeren, maar ik (>=55) de jongerenviering? De dagen daarna komen de evaluerende opmerkingen over de viering, de muziek en mijzelf. Resultaat is een motivatiedrop naar subzero. Wat kip-ei is weet ik niet, maar vanaf vandaag is het een week griep: je kunt niks en denkt niks. Vroeger ging een denk-reset via een electroshoc, voor mij is een griepje gelukkig altijd voldoende.
vrijdag 31 oktober 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten